Δεν επιβάλλεται ΦΠΑ στις χρεώσεις -ορισμένων υπηρεσιών- μεταξύ υποκαταστήματος και κεντρικού της ίδιας οντότητας εντός της ΕΕ.

Σύμφωνα με το έγγραφο ΔΕΕΦΑ 1067167 ΕΞ 2016/25.4.16 του Τμήματος Φ.Π.Α., με θέμα «Εφαρμογή διατάξεων Φ.Π.Α. σε υπηρεσίες που παρέχονται μεταξύ εγκαταστάσεων (κεντρικού –υποκαταστήματος) της ίδιας οντότητας»,  όταν παρέχονται υπηρεσίες μεταξύ εγκαταστάσεων της ίδιας νομικής οντότητας, ήτοι από έδρα σε υποκατάστημα και αντίστροφα, ακόμη και στην περίπτωση που βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη και το υποκατάστημα δεν διαθέτει αυτοτέλεια ώστε να δημιουργηθεί έννομη σχέση μεταξύ των δύο, τότε οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ κατά την έννοια των άρθρων 2 και 3 του Κώδικα ΦΠΑ, και σε εφαρμογή της απόφασης του ΔΕΕ C-210/04, η οποία αποφαίνεται ότι η για εγκαταστάσεις (έδρα – υποκατάστημα) που βρίσκονται εντός Ε.Ε., είναι δυνατή η μη επιβολή ΦΠΑ στις χρεώσεις, για την κατανομή του κόστους της παροχής υπηρεσιών που λαμβάνει το υποκατάστημα στην Ελλάδα από την κύρια εγκατάσταση (έδρα) της οντότητας που βρίσκεται στη Γαλλία.

Μέχρι τώρα δεν επιβαλλόταν ΦΠΑ, γιατί εντασσόταν  στις ενδοκοινοτικές  συναλλαγές με εγγραφή στο σύστημα VIES.

Το πλήρες κείμενο του εγγράφου έχει ως εξής:

Αρ. πρωτ.: ΔΕΕΦΑ 1067167 ΕΞ 2016/ 25.4.2016 Εφαρμογή διατάξεων Φ.Π.Α. σε υπηρεσίες που παρέχονται μεταξύ εγκαταστάσεων (κεντρικού –υποκαταστήματος) της ίδιας οντότητας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ                             Αθήνα 25.4.2016

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΕΜΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄ – ΦΠΑ                                        Αρ. Πρωτ:ΔΕΕΦΑ1067167ΕΞ2016

Ταχ. Δ/νση : Σίνα 2-4                                 Πρωτ. Εισ.:1148468 /17.11.2015

Ταχ. Κώδικας: 106 72 ΑΘΗΝΑ

Πληροφορίες : Φ. Αθανασάκη

Τηλέφωνο : 210- 3627717

Fax : 210- 3645413

e-mail : dfpa.b1@1992.syzefxis.gov.gr

Θέμα: Εφαρμογή διατάξεων ΦΠΑ σε υπηρεσίες που παρέχονται μεταξύ εγκαταστάσεων (κεντρικού –υποκαταστήματος) της ίδιας οντότητας.

Σχετ: Το με αριθμ……… ….έγγραφό σας

 

Σε απάντηση του ανωτέρω σχετικού, αναφορικά με τη φορολογική μεταχείριση από πλευράς ΦΠΑ για τις χρεώσεις του υποκαταστήματος προς το κεντρικό και οι οποίες αφορούν την παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιεί το κεντρικό προς υποκατάστημα, της ίδιας οντότητας, σας πληροφορούμε τα ακόλουθα:

  1. Από το έγγραφό σας, καθώς και προφορική ενημέρωση προκύπτει ότι η……….. είναι χρηματοπιστωτικό ίδρυμα (τράπεζα) με έδρα την Γαλλία και παράλληλα διατηρεί εγκατάσταση (υποκατάστημα) στην Ελλάδα.

Το υποκατάστημα στην Ελλάδα είναι αποδέκτης υπηρεσιών μηχανογραφικών εφαρμογών, υποστήριξης τραπεζικών υπηρεσιών καθώς παροχής υπηρεσιών υποστήριξης λειτουργιών που παρείχε η …………….για τις οποίες εν συνεχεία η εν λόγω τράπεζα έκανε χρέωση στο υποκατάστημα στην Ελλάδα του κόστους των υπηρεσιών της.

Το κόστος κατανέμεται μεταξύ της……… (κύρια εγκατάσταση στη Γαλλία) και του υποκαταστήματος στην Ελλάδα μέσω της εκδόσεως εσωτερικών τιμολογίων στα οποία δεν υπολογίζετε ελληνικό ΦΠΑ.

Ειδικότερα οι συγκεκριμένες χρεώσεις αφορούν:

α) επιμερισμό των εξόδων χρήσης, ανάπτυξης και συντήρησης μηχανογραφικών εφαρμογών (ABS Custody, Ace TP, Documentum, Midas and SIBESOAV),

β) επιμερισμό εξόδων παροχής υπηρεσιών υποστήριξης τραπεζικών εργασιών (back-office services και

γ) επιμερισμό εξόδων παροχής υπηρεσιών υποστήριξης λειτουργιών (ClobalCosts).

  1. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κώδικα ΦΠΑ (ν. 2859/2000)[1], αντικείμενο του φόρου είναι, μεταξύ άλλων, η παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται από επαχθή αιτία στο εσωτερικό της χώρας από υποκείμενο στο φόρο που ενεργεί με την ιδιότητα αυτή.
  2. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3[2] του ίδιου Κώδικα, υποκείμενος στο φόρο είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ημεδαπό ή αλλοδαπό ή ένωση προσώπων, εφόσον ασκεί κατά τρόπο ανεξάρτητο οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασης, τον επιδιωκόμενο σκοπό ή το αποτέλεσμα της δραστηριότητας αυτής.

Οι ανωτέρω διατάξεις αποτελούν μεταφορά στην εσωτερική νομοθεσία των διατάξεων των άρθρων 2.1.γ και 9.1 αντίστοιχα της Οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

  1. Περαιτέρω, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ερμηνεύοντας τις ανωτέρω κοινοτικές διατάξεις, σε απόφασή του που εκδόθηκε στις 23 Μαρτίου 2004 επί της υπόθεσης C – 210/04[3], αποφάνθηκε ότι «η μόνιμη εγκατάσταση που δεν αποτελεί αυτοτελή νομική οντότητα έναντι της εταιρίας στην οποία ανήκει, βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος και αποτελεί τον αποδέκτη ορισμένων υπηρεσιών που παρέχει η εταιρία αυτή, δεν πρέπει να θεωρείται ως υποκείμενη στο ΦΠΑ για το κόστος της παροχής των υπηρεσιών αυτών με το οποίο χρεώνεται».

Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε παροχή υπηρεσιών συμβουλευτικής υποστήριξης, διαχείρισης, εκπαίδευσης προσωπικού, επεξεργασίας δεδομένων, προμήθειας και διαχείρισης εφαρμογών λογισμικού από εταιρεία εδρεύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο προς το υποκατάστημά της εγκατεστημένο στην Ιταλία.

Το ΔΕΕ στην απόφασή του αυτή έλαβε υπόψη αφενός ότι το υποκατάστημα δεν είχε αυτοτελή νομική προσωπικότητα και αφετέρου δεν έφερε τον οικονομικό κίνδυνο της δραστηριότητάς του, ο οποίος βάρυνε εξ ολοκλήρου την έδρα.

Όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης το υποκατάστημα μιας εταιρίας που εδρεύει στην αλλοδαπή και δεν διαθέτει οικονομική αυτοτέλεια με αποτέλεσμα να εξαρτάται από αυτή, θεωρείται ότι συναποτελούν ένα και μόνο υποκείμενο στο φόρο (σκέψεις 37, 51).

Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται μεταξύ εκείνου που παρέχει την υπηρεσία και του αποδέκτη της έννομη σχέση στο πλαίσιο της οποίας ανταλλάσσονται παροχές και οι πράξεις που πραγματοποιούνται είναι εκτός πεδίου ΦΠΑ.

  1. Από τα ανωτέρω συμπεραίνεται ότι όταν παρέχονται υπηρεσίες μεταξύ εγκαταστάσεων της ίδιας νομικής οντότητας, ήτοι από έδρα σε υποκατάστημα και αντίστροφα, ακόμη και στην περίπτωση που βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη και το υποκατάστημα δεν διαθέτει αυτοτέλεια ώστε να δημιουργηθεί έννομη σχέση μεταξύ των δύο, τότε οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ κατά την έννοια των άρθρων 2 και 3 του Κώδικα ΦΠΑ.
  2. Κατά συνέπεια των ανωτέρω και με βάση την απόφαση του ΔΕΕ C-210/04, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση αφορά εγκαταστάσεις (έδρα – υποκατάστημα) που βρίσκονται εντός Ε.Ε. (όπως στην περίπτωση σας) είναι δυνατή η μη επιβολή ΦΠΑ στις χρεώσεις, για την κατανομή του κόστους της παροχής υπηρεσιών που λαμβάνει το υποκατάστημα σας στην Ελλάδα από την κύρια εγκατάσταση (έδρα) της ……………που βρίσκεται στη Γαλλία.

 

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ                             Η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ                        Αικ. Σταυροπούλου

 

[1] NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 2859 Κύρωση Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

Άρθρο 2. Αντικείμενο του φόρου

  1. Αντικείμενο του φόρου είναι:

α) η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών, εφόσον πραγματοποιούνται από επαχθή αιτία στο εσωτερικό της χώρας από υποκείμενο στο φόρο που ενεργεί με αυτή την ιδιότητα,

β) η εισαγωγή αγαθών στο εσωτερικό της χώρας,

γ) η ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών που πραγματοποιείται από επαχθή αιτία στο εσωτερικό της χώρας από υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος ενεργεί με αυτή την ιδιότητα ή από μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο, όταν ο πωλητής είναι υποκείμενος στο φόρο εγκαταστημένος σε άλλο κράτος – μέλος, ενεργεί με αυτή την ιδιότητα και δεν απαλλάσσεται από το φόρο λόγω ύψους πραγματοποιηθέντος ετήσιου κύκλου εργασιών, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας του, ούτε υπάγεται στις διατάξεις των παραγράφων 2, 3 και 5 του άρθρου 13. Ειδικά, η ενδοκοινοτική απόκτηση καινούργιων μεταφορικών μέσων υπάγεται στο φόρο, ανεξάρτητα από την ιδιότητα του εγκατεστημένου στο εσωτερικό της χώρας προσώπου,

δ) η ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, τα οποία υπάγονται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, που πραγματοποιείται από υποκείμενο στο φόρο ή από μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο, εφόσον τα πρόσωπα αυτά εμπίπτουν στις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 11.

  1. Για την εφαρμογή του παρόντος νόμου θεωρούνται:

α) ως «εσωτερικό της χώρας» η ελληνική επικράτεια, εκτός της περιοχής του Αγίου Όρους,

β) ως «έδαφος της Κοινότητας» και ως «τρίτο έδαφος», όπως αυτά καθορίζονται στο Παράρτημα II του παρόντος.

 

[2] NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 2859 Κύρωση Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

Άρθρο 3. Υποκείμενοι στο φόρο

  1. Στο φόρο υπόκειται:

α) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ημεδαπό ή αλλοδαπό ή ένωση προσώπων, εφόσον ασκεί κατά τρόπο ανεξάρτητο οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασης, τον επιδιωκόμενο σκοπό ή το αποτέλεσμα της δραστηριότητας αυτής,

β) κάθε πρόσωπο, το οποίο πραγματοποιεί περιστασιακά παράδοση ενός καινούργιου μεταφορικού μέσου, το οποίο αποστέλλεται ή μεταφέρεται προς άλλο κράτος – μέλος. Δε θεωρείται ότι ασκούν οικονομική δραστηριότητα κατά τρόπο ανεξάρτητο οι μισθωτοί και λοιπά φυσικά πρόσωπα, τα οποία συνδέονται με τον εργοδότη τους με σύμβαση εργασίας ή με οποιαδήποτε άλλη νομική σχέση που δημιουργεί δεσμούς εξάρτησης, όσον αφορά τους όρους εργασίας ή την αμοιβή και συνεπάγεται την ευθύνη του εργοδότη.

γ) κάθε πρόσωπο, το οποίο πραγματοποιεί ευκαιριακά πράξεις του άρθρου 6, εφόσον με δήλωσή του ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς Φ.Π.Α.

δ) η κοινοπραξία που κατασκευάζει ακίνητο με το σύστημα της αντιπαροχής, καθώς και η κοινωνία που κατασκευάζει ακίνητο σε οικόπεδο ή αγροτεμάχιο που ανήκει στα μέλη της, για τις παραδόσεις και αυτοπαραδόσεις που διενεργούνται από τα μέλη τους, σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7.

  1. Το ελληνικό Δημόσιο, οι δήμοι, οι κοινότητες και τα άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου δε θεωρούνται υποκείμενοι στο φόρο για τις πράξεις παράδοσης αγαθών και παροχής υπηρεσιών που ενεργούν κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους, ακόμη και αν εισπράττουν τέλη, δικαιώματα ή εισφορές.

Εν τούτοις τα πρόσωπα αυτά θεωρούνται ως υποκείμενοι στο φόρο κατά το μέτρο που η μη υπαγωγή στο φόρο των δραστηριοτήτων τους οδηγεί σε στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού.

Τα πρόσωπα αυτά έχουν οπωσδήποτε την ιδιότητα του υποκειμένου στο φόρο, εφόσον ασκούν τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος νόμου, εκτός αν αυτές είναι ασήμαντες.

  1. Η αληθής έννοια της παραγράφου 2 είναι ότι, τα πρόσωπα που αναφέρονται στις διατάξεις της παραγράφου αυτής, εξαιρούνται μόνο για τις πράξεις που ενεργούν ως δημόσια εξουσία.

 

[3] ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-210/04

Περίληψη της αποφάσεως: Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Υποκείμενοι στον φόρο (Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 1 και 9 § 1).

Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η μόνιμη εγκατάσταση που δεν αποτελεί αυτοτελή νομική οντότητα έναντι της εταιρίας στην οποία ανήκει, βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος και αποτελεί τον αποδέκτη ορισμένων υπηρεσιών που παρέχει η εταιρία αυτή δεν πρέπει να θεωρείται ως υποκείμενη στον ΦΠΑ για το κόστος της παροχής των υπηρεσιών αυτών με το οποίο χρεώνεται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: